Promień średni oznacza promień kuli o takiej samej objętości jak planeta. g na równiku oznacza przyspieszenie grawitacyjne GM/R² przy promieniu równikowym. Pomijamy przyspieszenie od obrotu i lokalne zmiany; nie jest to dokładny wynik pomiaru Twojego ciężaru.

Rok gwiazdowy to pełny obieg względem gwiazd. Obrót względem gwiazd i doba słoneczna to różne okresy: planeta obraca się i jednocześnie obiega Słońce. Dobę słoneczną wyliczamy ze średnich okresów, nie jako odstęp między każdym kolejnym lokalnym wschodem.

Dni w tabelach mają po 24 godziny. Jeden rok użyty jako jednostka trwa 365,25 dnia. Kierunek „wsteczny” odnosi się do obrotu względem dominującego kierunku obiegu planet.

Gazowe i lodowe olbrzymy nie mają stałego gruntu. Promienie i grawitacja odnoszą się do poziomu ciśnienia 1 bar. Podany okres obrotu jest przyjętym modelem JPL, nie okresem każdej chmury ani jednoznacznym pomiarem obrotu wnętrza.

Dane liczbowe: JPL — Planetary Physical Parameters. Opisy planet: NASA Science. Każda karta planety zawiera bezpośredni link do swojego opisu NASA.

Układ Słoneczny ma osiem planet. Księżyc jest naturalnym satelitą Ziemi; Pluton należy do planet karłowatych. Słońce jest gwiazdą. Planety i Księżyc w świetle widzialnym obserwujemy głównie dzięki odbitemu światłu Słońca.

Księżyc obraca się wraz z obiegiem, pokazując Ziemi w przybliżeniu tę samą stronę. Niewidoczna z Ziemi półkula również bywa oświetlona. Fazy wynikają z oświetlenia przez Słońce; cień Ziemi powoduje zaćmienie Księżyca, a nie zwykłe fazy.

„Układ 3D” to model ilustracyjny. Rozmiary i odległości nie mają wspólnej skali, orbity są kołowe i współpłaszczyznowe, a początkowe położenia umowne. Obiegi i obroty mają osobne przyspieszenie czasu; w obrębie każdej z tych grup zachowujemy proporcje okresów. Nie odczytuj daty ani liczby dób w roku z animacji.

Pas asteroid celowo zagęszczono; w rzeczywistości odległości między obiektami są ogromne. Barwy tekstur, poświaty i oświetlenie nie są skalibrowanym obrazem widzianym ludzkim okiem.

Łuki plazmy są inspirowane protuberancjami. Rozbłysk to nagły wzrost emisji, a koronalny wyrzut masy to wyrzut materii; to różne zjawiska. Zorze w tym widoku są ilustracyjne i leżą przy biegunach geograficznych. Rzeczywiste owale zorzy są związane z polem magnetycznym.

NASA: Księżyc · NASA: Słońce · NOAA: powstawanie zorzy

Azymut liczymy od północy geograficznej przez wschód: N 0°, E 90°, S 180°, W 270°. Wysokość 0° oznacza matematyczny horyzont, 90° zenit. Wyświetlamy wysokość pozorną ze standardową refrakcją; nisko nad horyzontem rzeczywiste warunki atmosferyczne mogą istotnie zmienić wynik.

Autor Astronomy Engine podaje docelową dokładność modelu około 1 minuty łuku (1/60°). Nie jest to gwarancja dokładności całej aplikacji. Współrzędne miejsca, katalog gwiazd, refrakcja i uproszczenia obrazu wnoszą dodatkowe błędy; wartości w panelu zaokrąglamy do 0,1°.

„Niebo nade mną” pokazuje pozycje dla wpisanych współrzędnych i czasu. Planety, Słońce i Księżyc: Astronomy Engine 2.1.19 — Don Cross, MIT. Obliczenia uwzględniają pozycję obserwatora, precesję, nutację, aberrację planet, czas lotu światła i standardową refrakcję atmosferyczną. Nie uwzględniają lokalnych przeszkód, pogody i jasności sztucznego oświetlenia.

2865 gwiazd do V=5,5: HYG v4.0 — David Nash / Astronomy Nexus, CC BY-SA 4.0. Osadzony wycinek danych jest udostępniony na tej samej licencji. Wybrano jasne gwiazdy, zaokrąglono wartości, przeliczono wektory ruchu i dodano wybrane przetłumaczone nazwy. Mapa uwzględnia ruch własny, precesję i nutację; pomija roczną paralaksę i aberrację gwiazd. To mapa orientacyjna, nie narzędzie do precyzyjnej astrometrii.

Linie łączą Wielki i Mały Wóz, Kasjopeję, wybrane gwiazdy Oriona oraz Trójkąt Letni; są pomocami do rozpoznawania, nie granicami gwiazdozbiorów. Kierunki N/E/S/W odnoszą się do geograficznej północy. Przeciągaj widok do kierunku, w którym patrzysz; urządzenie nie używa kompasu ani obrazu z kamery.

Zmierzch cywilny, nautyczny i astronomiczny kończą się przy geometrycznej wysokości środka Słońca odpowiednio −6°, −12° i −18°. Granica wschodu i zachodu −0,833° jest standardowym przybliżeniem uwzględniającym tarczę i refrakcję, bez terenu.

USNO: horyzont, wschód, zachód i zmierzch. Model Księżyca uwzględnia kierunek oświetlenia względem obserwatora i kamery; jego tekstura oraz jasność są ilustracyjne. Mapa nie wyznacza zaćmień ani przelotów sztucznych satelitów.

„Inne światy”: osiem planet Układu Słonecznego i dodatkowy Księżyc. Pozycje geometryczne liczymy z heliocentrycznych wektorów Astronomy Engine 2.1.19; orientację osi i południka zerowego z modelu IAU/WGCCRE dostępnego przez RotationAxis. Na Ziemi używamy lokalnego układu z precesją i nutacją. Pomijamy czas lotu światła, aberrację, refrakcję i paralaksę roczną gwiazd. Średnie promienie sferyczne pochodzą z JPL; promień nominalny Słońca to 695 700 km.

Krajobrazy, kolory, ekspozycja i poświata Drogi Mlecznej są ilustracyjne. Tarcze ciał mają rozmiar kątowy wynikający z geometrii; poświata Słońca jest powiększona. Planety są sferami, więc pomijamy spłaszczenie, teren, atmosferyczną refrakcję oraz zaćmienia i wzajemne zasłanianie odległych ciał. Pozostałe księżyce planet nie są pokazane.

Wenus przy powierzchni zasłania kosmos gęstą atmosferą; przełącz na orbitę. „Dzień”, „Zmierzch” i „Noc” zmieniają miejsce względem Słońca przy tej samej dacie. Nie są prognozą pogody. Na Księżycu geometria Ziemi zależy od miejsca obserwatora. Pierścienie Saturna i Urana są przybliżonym modelem w płaszczyźnie równikowej. „Punkt na wysokości” utrzymuje wybrane współrzędne; nie wyznaczamy trajektorii orbitalnej.

Jednostka AU ma dokładnie 149 597 870,7 km. Nominalny promień Słońca 695 700 km to stała konwersji IAU, nie dokładny pomiar zmiennej granicy jego atmosfery.

JPL: jednostka astronomiczna · IAU 2015 B3: nominalny promień Słońca

NOAA OVATION prognozuje obszar i intensywność zorzy zwykle na 30–90 minut naprzód. Czas na danych jest czasem odniesienia modelu, nie prognozą na całą noc. Maksimum NOAA w okolicy to największa wartość w komórkach do 14° od obserwatora, rzutowanych ponad horyzont; nie traktuj go jako procentowej szansy zobaczenia zorzy w Twoim miejscu.

Zorza na niebie: NOAA SWPC / OVATION. Kształt kurtyn i wysokość emisji 110–250 km są ilustracyjne. Obszar modelu jest rzutowany z uwzględnieniem krzywizny Ziemi na horyzont obserwatora; nie odtwarza rzeczywistego zdjęcia nieba. Wyświetlana wartość 0–100 to maksymalny sygnał modelu w pobliskim obszarze, nie gwarancja obserwacji. Jasne niebo, nieaktualne dane i czas poza prognozą ukrywają warstwę. Brak danych nie oznacza braku zorzy.

Zachmurzenie: MET Norway — Locationforecast 2.0, CC BY 4.0. Używamy najbliższego terminu pogody dla czasu prognozy NOAA. Zachmurzenie ogólne tłumi jasność symulacji; to przybliżenie, nie mapa lokalnych prześwitów w chmurach. Dane obejmują cały świat.

Przy nagraniu prognozy zorzy dodaj źródła: „Zorza: NOAA SWPC / OVATION. Zachmurzenie: MET Norway, CC BY 4.0; dane użyte w orientacyjnej wizualizacji”. Oznaczenie symulacji pozostaje widoczne po ukryciu UI. Demonstracja nie korzysta z prognozy i jest podpisana niezależnie.

Próg ukrywania słabego efektu, ciemności i tłumienie przez chmury dobrano do wizualizacji. Nie są to fizyczne granice widoczności. Brak sygnału, brak danych lub ukryta animacja nie dowodzą braku zorzy. Demonstracja zawsze jest efektem ilustracyjnym.

Vedur: prognoza nocna Kp i pogoda dla Islandii. Dane Veðurstofa Íslands; podajemy czas pobrania. Normalizacja XML i dobór punktu: ORBIT ATLAS. Warunki użycia. Vedur

Chmury pochodzą z Vedur lub MET Norway dla pokazanej godziny, która może być późniejsza niż teraz. Są prognozą zachmurzenia całkowitego, a nie bezpośrednią obserwacją jego przejrzystości. Model może różnić się od lokalnego nieba. „Widzę odsłonięte niebo” pomija tłumienie przez chmury tylko w bieżącej symulacji przez 15 minut. Dane źródłowe pozostają bez zmian. Obserwacja znika po zmianie miejsca, czasu, trybu lub źródła i pozostaje oznaczona w kadrze również po ukryciu interfejsu.

1 Merkury · 2 Wenus · 3 Ziemia · 4 Mars
5 Jowisz · 6 Saturn · 7 Uran · 8 Neptun
0 / Esc widok układu · C spokojny obrót kamery
H ukryj/pokaż UI · F pełny ekran
O orbity · Spacja pauza symulacji

R otwiera gotowe ujęcia Słońca, Ziemi i Saturna. Ujęcia ukrywają UI oraz orbity i kończą się automatycznie. Esc / H przerywa ujęcie. Nagrywaj za pomocą przechwytywania ekranu.

Dolną listę planet można przewijać strzałkami, kółkiem myszy lub przesunięciem palca. Wybór planety automatycznie odsłania jej przycisk.

W zbliżeniu kamera podąża za planetą. Mysz lub dotyk nadal pozwala obracać widok i przybliżać. Pauza zatrzymuje ruch planet, Księżyca, plazmy i zorzy; ujęcie kinowe może nadal obracać kamerę.

L zmienia miejsce i czas w widoku nieba. C włącza panoramę, H ukrywa UI i podpisy, F włącza pełny ekran, Esc wraca do Układu 3D. „+1 h” pomaga przygotować ujęcie na później; „Teraz” przywraca aktualny czas. Pole daty używa jawnie wybranej strefy: czasu urządzenia lub UTC.

Lokalizacja jest pobierana tylko po kliknięciu „Użyj GPS” i zgodzie przeglądarki. GPS wymaga HTTPS. Możesz wpisać współrzędne lub wybrać miasto. Obliczenia nieba działają lokalnie; dokładny GPS nie jest zapisywany. Prognoza wysyła współrzędne zaokrąglone do 0,1° do serwera strony. Serwer przekazuje Vedur numer najbliższego punktu prognozy, a MET Norway zaokrąglone współrzędne. Tymczasowo przechowuje odpowiedzi i nie przekazuje Twojego adresu IP do źródeł prognoz. NOAA i nocne dane Vedur są pobierane bez Twojej lokalizacji. Zewnętrzne serwisy bibliotek i tekstur otrzymują zwykłe dane połączenia, w tym adres IP. Aplikacja nie dodaje analityki ani reklam.

Mapy planet, Księżyca i Słońca: Solar System Scope / INOVE, CC BY 4.0. Dostarczane przez publiczny CDN; w scenie zmieniono mapowanie, kolory i oświetlenie.

Przy publikacji filmu 3D zachowaj informację w opisie: „Tekstury: Solar System Scope / INOVE, CC BY 4.0; zmodyfikowane mapowanie i oświetlenie”. Dla mapy nieba dodaj: „Dane gwiazd: David Nash / HYG v4.0, CC BY-SA 4.0; wycinek i przeliczenie pozycji. Efemerydy: Astronomy Engine / Don Cross”.

W „Innych światach” użyj 1–8 do wyboru planety, L do ustawień, C do panoramy i R do trzech ujęć po 24 sekundy. Esc lub H przerywa ujęcie i przywraca ustawienia. Zapis filmu odbywa się przez przechwytywanie ekranu. Przy publikacji dodaj źródła gwiazd, tekstur i efemeryd jak powyżej; krajobrazy proceduralne: ORBIT ATLAS.